Gemius w komunikacie z 30 września 2026 r. o raporcie „E-commerce w Polsce 2026” podaje, że 71% badanych nie chce powierzyć sztucznej inteligencji samodzielnego podejmowania decyzji zakupowych. Dla polskiego sklepu internetowego to przesłanka, by oddzielić pomoc asystenta w wyborze produktów od uprawnienia do decydowania o zakupie. Wynik nie wskazuje jednak, na którym etapie klienci oczekują potwierdzenia.
71% to deklaracja, nie wynik wdrożenia
Wskaźnik pochodzi z ankiety online, czyli badania CAWI. Opisuje deklaracje badanych, a nie ich zachowanie podczas rzeczywistych zakupów ani wpływ asystenta AI na konwersję.
Raport korzysta również z Mediapanel i gemiusAdReal, ale tych metod nie należy przypisywać do wyniku 71%. Komunikat nie podaje liczebności próby ani terminów realizacji CAWI. Nie daje też podstaw do rozdzielenia tego wyniku na wybór produktu, zmianę koszyka i płatność.
Z tej liczby nie wynika, że badani odrzucają każdą pomoc AI w zakupach. Dotyczy ona samodzielnego podejmowania decyzji zakupowych. Sklep nie powinien więc traktować jej ani jako argumentu za rezygnacją z asystenta, ani jako dowodu, że konkretny sposób zatwierdzania zamówienia poprawi sprzedaż.
Trzy decyzje o uprawnieniach asystenta zakupowego
Poniższa karta jest propozycją redakcji dla sklepu projektującego asystenta. Poszczególne etapy nie są osobnymi wynikami badania Gemius. Pomagają ustalić, co AI może wykonać, co pokazuje klientowi i kiedy czeka na jego zgodę.
1. Porównanie oferty: czy AI tylko proponuje produkty?
Określ, czy asystent ma porównywać produkty, filtrować katalog i przedstawiać propozycje, czy także wybierać produkt do zamówienia. W interfejsie pokaż powód rekomendacji oraz cechy, na których opiera się porównanie, na przykład cenę, rozmiar lub termin dostawy.
Klient powinien móc zmienić kryteria i zobaczyć inne propozycje. Jeśli asystent wyłącznie porównuje ofertę, komunikat może brzmieć: „Pokażę produkty pasujące do twoich kryteriów. Ty wybierasz, który dodać do koszyka”. Taki opis wyjaśnia zakres funkcji bez obietnicy, że AI znajdzie najlepszy produkt.
2. Potwierdzenie koszyka: kto zatwierdza jego zawartość?
Jeśli projekt zakłada uzupełnianie koszyka lub proponowanie zamienników, ustal, czy AI pokazuje propozycję, czy od razu zmienia zawartość koszyka. Dla wariantu z zatwierdzaniem przez klienta przygotuj widoczne zestawienie produktów, ilości i łącznej kwoty przed akceptacją.
Przykładowy komunikat: „Proponuję ten zamiennik. Dodam go do koszyka po twoim potwierdzeniu”. Klient musi też mieć możliwość odrzucenia propozycji lub zmiany ilości. Wynik 71% nie dowodzi, że badani oczekują właśnie takiego rozwiązania; to rekomendacja dotycząca zachowania kontroli nad koszykiem.
3. Zatwierdzenie płatności: czy asystent może uruchomić zakup?
W proponowanym wariancie asystent przygotowuje zamówienie, a klient zatwierdza płatność. Przed tym krokiem pokaż pełną kwotę, koszty dostawy i zawartość zamówienia. Nazwa przycisku powinna jasno wskazywać, że jego użycie oznacza zakup, a nie dalszą rozmowę z asystentem.
Sprawdź też ścieżkę odmowy: brak akceptacji nie może uruchamiać zamówienia. Osobno opisz zasady ewentualnych zakupów cyklicznych, aby zgoda na jedno zamówienie nie była przedstawiana jako zgoda na kolejne.
Sprawdź zgodność komunikatu z działaniem
Przed udostępnieniem asystenta przejdź jego ścieżkę jako klient. Porównaj obietnice w reklamie i interfejsie z faktycznymi uprawnieniami: czy AI tylko rekomenduje, zmienia koszyk, czy może uruchomić zamówienie? Sprawdź, co dzieje się po odrzuceniu propozycji i czy każda wymagana akceptacja jest widoczna.
Raport daje sygnał o deklarowanej niechęci do oddania AI decyzji zakupowych. Nie rozstrzyga, który interfejs będzie skuteczniejszy. To sklep musi jasno określić zakres działania asystenta, a wpływ wybranego rozwiązania na zakupy ocenić osobno.
Źródła
- Gemius, Raport E-commerce w Polsce 2026 jest już dostępny — komunikat z 30.09.2026.
- IAB Polska, Prezentujemy wyniki raportu „E-commerce w Polsce 2026” Gemius we współpracy z IAB Polska — komunikat z 30.09.2026.
