Aby przygotować demo produktu z AI, opisz dostępne funkcje i kadry, określ zadanie każdego odbiorcy, a następnie poproś o osobne scenariusze. Każdy wariant powinien pokazywać działanie, które odpowiada na pytanie konkretnej osoby. Nie musisz prezentować wszystkim całego produktu.
Poniżej znajdziesz kompletne dane wejściowe, prompt i trzy scenariusze dla fikcyjnego systemu do rezerwacji sal. Pracownik chce zarezerwować termin, office manager sprawdzić zwolnienie sali, a osoba odpowiedzialna za koszty poznać zawartość raportu.
Produkt, interfejs i dane są fikcyjne. Przygotowano przykład tekstowy, bez nagrywania filmu i mierzenia wyników sprzedaży. Podane czasy są planem montażowym do sprawdzenia podczas odczytu.
1. Przygotuj kartę funkcji i opisz dostępne kadry
Zapisz, co produkt robi i co możesz pokazać na ekranie. Na tej podstawie sprawdzisz, czy AI nie dopisało do narracji dodatkowej funkcji.
W przykładzie system „Sala” ma wyłącznie pięć funkcji:
- F1 — widok wolnych sal;
- F2 — rezerwacja terminu;
- F3 — zaproszenie uczestników;
- F4 — anulowanie rezerwacji;
- F5 — raport wykorzystania CSV.
System nie ma integracji z kalendarzem ani automatycznego liczenia oszczędności. Potwierdzenie operacji zaproszenia nie oznacza, że uczestnik je otrzymał, przeczytał lub zaakceptował.
Przy własnym produkcie wpisz podobne ograniczenia wprost. Jeśli materiał pokazuje tylko zapis formularza, narracja nie może obiecywać wyniku dalszego procesu.
Zapisz stan ekranu przed działaniem i po nim
Każdemu kadrowi nadaj identyfikator. Podaj widok, wykonywaną czynność i widoczne potwierdzenie. W tym przykładzie wspólny materiał wejściowy składa się z siedmiu opisanych kadrów:
| Kadr | Co ma być widoczne |
|---|---|
| K1 | Widok „Wolne sale”, termin 28.10.2026, godz. 10:00–11:00. Sala A jest wolna |
| K2 | Formularz „Rezerwuj”, sala A i ten sam termin. Zapis, następnie potwierdzenie rezerwacji |
| K3 | „Zaproś uczestników”, adresy ala@example.invalid i jan@example.invalid. Potwierdzenie operacji w interfejsie |
| K4 | Ta sama rezerwacja, wybór „Anuluj rezerwację” i potwierdzenie anulowania |
| K5 | Ponownie „Wolne sale”. Sala A jest wolna w tym samym terminie |
| K6 | „Raport wykorzystania”, wybór „Pobierz CSV”. Raport za wrzesień 2026 |
| K7 | Otwarty CSV z kolumnami `okres,sala,zarezerwowane_minuty` oraz wierszami `2026-09,A,1200` i `2026-09,B,2400` |
Nazwy interfejsu i układ CSV są założeniami przykładu. Raport opisuje czas rezerwacji, bez pomiaru faktycznej obecności.
Kadry K2–K5 pokazują kolejne stany tej samej rezerwacji. Anulowanie musi poprzedzać ponowną dostępność terminu. Możesz pominąć niepotrzebną scenę, ale nie odwracać przyczyny i skutku.
Raport z K6–K7 dotyczy września. Nie pokazuje wyniku październikowej rezerwacji z K1–K5.
2. Wklej do AI dane wejściowe i instrukcję
Użyj narzędzia AI do pracy z tekstem. Wklej cały poniższy blok, aby otrzymać scenariusze dla fikcyjnego produktu. Przy własnym demo zastąp sekcje KARTA, KADRY i ROLE informacjami o swoim produkcie. Zachowaj ograniczenia odpowiadające temu, co rzeczywiście możesz pokazać.
KARTA
Wszystkie dane są fikcyjne. Produkt: Sala, system do rezerwacji sal.
Nazwy interfejsu i schemat CSV są założeniami przykładu.
Dozwolone funkcje:
F1 — widok wolnych sal
F2 — rezerwacja terminu
F3 — zaproszenie uczestników
F4 — anulowanie rezerwacji
F5 — raport wykorzystania CSV
Brak integracji z kalendarzem.
Brak automatycznego liczenia oszczędności.
Nie zakładaj innych funkcji, uprawnień ani sposobu doręczania zaproszeń.
Potwierdzenie operacji zaproszenia nie potwierdza dostarczenia,
przeczytania ani akceptacji zaproszenia.
KADRY
To opis planowanych kadrów, nie istniejące nagranie.
K1: „Wolne sale”, termin 28.10.2026, 10:00–11:00; sala A wolna.
K2: „Rezerwuj”, sala A, ten sam termin; zapis, potem potwierdzenie.
K3: „Zaproś uczestników”, adresy ala@example.invalid
i jan@example.invalid; potwierdzenie operacji w interfejsie.
K4: ta sama rezerwacja, „Anuluj rezerwację”; potwierdzenie anulowania.
K5: ponownie „Wolne sale”; sala A wolna w tym samym terminie.
K6: „Raport wykorzystania”, „Pobierz CSV”; raport za wrzesień 2026.
K7: otwarty CSV:
okres,sala,zarezerwowane_minuty
2026-09,A,1200
2026-09,B,2400
CSV opisuje czas rezerwacji, nie faktyczną obecność.
Wrześniowy raport jest niezależny od październikowej rezerwacji.
K2–K5 tworzą ciąg stanów. Nie odwracaj przyczyny i skutku.
ROLE
To założenia przykładu, nie wyniki wywiadów z klientami.
Pracownik: chce zarezerwować salę i zaprosić dwie osoby.
Dowód: potwierdzony termin i potwierdzenie operacji zaproszenia.
Office manager: chce sprawdzić zwolnienie terminu po odwołanym spotkaniu.
Dowód: anulowanie i ponownie wolna sala.
Osoba odpowiedzialna za koszty: chce ustalić,
jakie dane otrzyma do dalszej analizy.
Dowód: plik CSV i wyjaśnienie jego kolumn.
INSTRUKCJA
Przygotuj po jednym scenariuszu demo dla każdej roli.
Podaj kolejność kadrów, planowane przedziały czasu,
pełną narrację i jedno pytanie końcowe.
Docelowy zakres: 45–60 sekund na wariant.
Nie twierdź, że czas został zmierzony.
Każdy wariant ma mieć inne zadanie, otwarcie i dowód.
Samo podmienienie nazwy odbiorcy nie wystarcza.
Pomiń funkcje, które nie pomagają pokazać zadania danej osoby.
Używaj wyłącznie F1–F5 i stanów opisanych w K1–K7.
Nie dodawaj oszczędności, synchronizacji kalendarza,
potwierdzenia dostarczenia lub akceptacji zaproszenia,
wykrywania faktycznej obecności ani innych funkcji.
Nie obiecuj poprawy wyników sprzedaży.
Zachowaj chronologię rezerwacji, zaproszenia i anulowania.
Nie łącz wrześniowego raportu z październikową rezerwacją.
Pytanie końcowe ma sprawdzać potrzebę lub brak danych,
bez nacisku na zakup.
Najpierw przygotuj krótkie fragmenty.
Sprawdź różnice między rolami, a następnie napisz
kompletne poprawione scenariusze.
Nie nazywaj opisu kadrów nagraniem ani testem produktu.Prompt wyznacza zakres odpowiedzi. Gotowy scenariusz nadal trzeba porównać z kartą funkcji i opisem kadrów.
3. Sprawdź, czy warianty różnią się zadaniem
W pierwszych fragmentach przykładu każda rola zaczynała od widoku wolnych sal. Pytanie końcowe też było jednakowe: „Czy taki proces odpowiada twojemu zespołowi?”. Takie wersje nie wskazywały dostatecznie wyraźnie, czego ma się dowiedzieć każdy odbiorca.
| Odbiorca | Pierwszy fragment | Poprawiony dobór scen |
|---|---|---|
| Pracownik | „Otwórz widok wolnych sal. Zarezerwuj termin i zaproś uczestników” | Konkretny termin, potwierdzenie rezerwacji i operacji zaproszenia. Pytanie o potrzebę śledzenia odpowiedzi uczestników |
| Office manager | „Otwórz widok wolnych sal. Zarezerwuj termin, zaproś uczestników i pokaż anulowanie” | Start od istniejącej rezerwacji. Anulowanie i sprawdzenie ponownej dostępności. Pytanie o odpowiedzialność za zwolnienie terminu |
| Osoba odpowiedzialna za koszty | „Otwórz widok wolnych sal. Zarezerwuj termin, a następnie pobierz raport CSV” | Start od raportu. Zawartość pliku i ograniczenia danych. Pytanie o informacje potrzebne do analizy kosztów |
Przy własnym demo sprawdź, które kadry można usunąć z każdego wariantu. Osoba oceniająca raport nie potrzebuje oglądać tworzenia rezerwacji. Office manager może zacząć od potwierdzenia istniejącego terminu.
4. Wykorzystaj trzy kompletne scenariusze
Każdy wariant ma zaplanowane 55 sekund. To założenie montażowe: przed nagraniem przeczytaj narrację na głos i dopasuj długość ujęć do rzeczywistego tempa. W razie potrzeby skróć tekst, zamiast przyspieszać odczyt.
Pracownik: zarezerwuj salę i zaproś dwie osoby
Kolejność: K1 → K2 → K3.
0–12 s, K1
„Potrzebujesz sali na dwudziestego ósmego października, od dziesiątej do jedenastej. Sprawdzasz ten termin w widoku wolnych sal. Sala A jest dostępna, więc przechodzisz do rezerwacji”.
12–28 s, K2
„Otwierasz formularz Rezerwuj. Sprawdzasz salę i godziny, zapisujesz rezerwację, a potem widzisz potwierdzenie. Porównujesz zapisany termin z planem spotkania, zanim przejdziesz do zaproszenia uczestników”.
28–43 s, K3
„Teraz wybierasz Zaproś uczestników i wpisujesz adresy dwóch osób. Na ekranie pojawia się potwierdzenie operacji. Masz już zarezerwowaną salę i potwierdzoną operację zaproszenia uczestników”.
43–55 s, pozostaje K3
„Czy potrzebujesz zarezerwować salę i zaprosić osoby, czy chcesz też widzieć ich odpowiedzi?”.
Office manager: sprawdź zwolnienie terminu
Kolejność: K2 → K4 → K5. Z K2 wykorzystaj końcowy widok potwierdzenia, bez ponownego pokazywania tworzenia rezerwacji.
0–12 s, K2
„Spotkanie zostało odwołane. Sprawdzasz potwierdzenie: sala A, dwudziesty ósmy października, od dziesiątej do jedenastej. To właśnie ten termin trzeba zwolnić”.
12–27 s, K4
„Wybierasz Anuluj rezerwację. Na ekranie pojawia się potwierdzenie anulowania. Teraz trzeba jeszcze sprawdzić dostępność sali w terminie odwołanego spotkania”.
27–43 s, K5
„Wracasz do widoku wolnych sal i sprawdzasz tę samą datę oraz godzinę. Sala A jest ponownie wolna. Po anulowaniu ktoś inny może zarezerwować ją na ten termin”.
43–55 s, pozostaje K5
„Kto u was powinien anulować rezerwację po odwołaniu spotkania i sprawdzać, czy sala jest znów dostępna w tym terminie?”.
Osoba odpowiedzialna za koszty: sprawdź zawartość raportu
Kolejność: K6 → K7. Ten wariant dotyczy wyłącznie wrześniowego raportu.
0–12 s, K6
„Chcesz sprawdzić, jakie dane o salach dostaniesz do analizy kosztów. Otwierasz raport wykorzystania i wybierasz Pobierz CSV. Pobierasz plik za wrzesień”.
12–29 s, K7
„W pliku widzisz okres, salę i zarezerwowane minuty. Sala A ma tysiąc dwieście minut rezerwacji, a sala B dwa tysiące czterysta. Sprawdzasz, czy taki podział przyda się w twoim arkuszu”.
29–44 s, pozostaje K7
„Do analizy budżetu dołączysz osobne dane o kosztach i rzeczywistym użyciu sal. Tutaj możesz ocenić zakres eksportu: raport podaje minuty rezerwacji dla każdej sali w danym miesiącu”.
44–55 s, pozostaje K7
„Jakich danych o kosztach i rzeczywistym użyciu sal brakuje ci, żeby ocenić zasadność zmiany budżetu?”.
5. Porównaj narrację z funkcjami i stanami ekranu
Przed nagraniem lub montażem sprawdź każdy scenariusz:
1. Czy każde opisywane działanie ma odpowiedni kadr?
2. Czy narracja mieści się w karcie funkcji?
3. Czy potwierdzenie operacji nie zostało przedstawione jako dowód jej dalszego skutku, np. zaakceptowania zaproszenia?
4. Czy przyczyna poprzedza skutek, a daty i okresy pozostają spójne?
5. Czy każdy odbiorca widzi dowód związany ze swoim zadaniem?
6. Czy pytanie końcowe pomaga ustalić potrzebę lub brak danych?
7. Czy narrację da się wypowiedzieć w zaplanowanym czasie bez pośpiechu?
Porównuj zdania także z opisem stanów, nie tylko z nazwami funkcji. „Zaproszenie uczestników” i „uczestnicy zaakceptowali spotkanie” to różne twierdzenia.
Podobnie liczba zarezerwowanych minut nie dowodzi faktycznej obecności. Sam CSV z tego przykładu nie zawiera kosztów ani nie wystarcza do wyliczenia oszczędności lub podjęcia decyzji o ograniczeniu liczby sal.
Jeśli narracja obiecuje coś, czego nie ma w materiale, usuń zdanie albo ogranicz je do widocznej operacji.
6. Dopasuj rzeczywiste nagranie do scenariusza
Po przygotowaniu nagrania możesz skorzystać z montażu przez edycję transkrypcji. Dokumentacja Descript opisuje import materiału, usuwanie i przestawianie fragmentów tekstu, organizację scen oraz korektę tempa na osi czasu. Program dostosowuje materiał do zmian w transkrypcji.
To opcjonalny dalszy etap opisany w dokumentacji producenta. W tym przykładzie nie sprawdzano działania Descript, transkrypcji, polskiego lektora ani eksportu.
Zacznij od karty własnego produktu i jednego pytania dla każdego odbiorcy. Wybierz kadry, które pozwalają na nie odpowiedzieć, a przed nagraniem sprawdź zgodność narracji z ekranem i czas odczytu.
Źródła
- Descript Help Center, „Get started with Descript” — dokumentacja importu, edycji przez transkrypcję, organizacji scen i pracy na osi czasu.
