AI Agent Builder od OpenAI – przewodnik po architekturze, budowie i wdrażaniu agentówAI Raport o Realnych Zagrożeniach AI w Polsce do 2040 RokuMARKETING Budujemy personę klienta z pomocą ChatGPT 4oSEO SurferSEO + ChatGPT: kompletny workflow optymalizacji artykułuB2B AI w Marketingu B2B: perspektywy rozwoju i przyszłość branżyAI Agent Builder od OpenAI – przewodnik po architekturze, budowie i wdrażaniu agentówAI Raport o Realnych Zagrożeniach AI w Polsce do 2040 RokuMARKETING Budujemy personę klienta z pomocą ChatGPT 4oSEO SurferSEO + ChatGPT: kompletny workflow optymalizacji artykułuB2B AI w Marketingu B2B: perspektywy rozwoju i przyszłość branży

AIMARKETING /

Jak ustawić ton marki w projekcie Claude i sprawdzić go na trzech tekstach

Jak ustawić ton marki w projekcie Claude i sprawdzić go na trzech tekstach

Projekt w Claude może przekazywać te same instrukcje stylu do każdej rozmowy prowadzonej wewnątrz projektu. Dzięki temu nie musisz dopisywać reguł tonu do każdego briefu. Sama konfiguracja nie dowodzi jednak, że Claude zachowa styl w newsletterze, opisie produktu i poście. Trzeba to sprawdzić na identycznych zadaniach.

Poniższa procedura prowadzi od przygotowania materiałów przez konfigurację projektu po porównanie sześciu odpowiedzi. Karta służy do przeprowadzenia własnego testu. Nie zakłada, że wariant z projektu wygra.

Przygotuj materiały wejściowe

Przed otwarciem Claude zbierz:

1. Pięć zatwierdzonych tekstów marki. Wybierz materiały reprezentujące różne formaty, ale ten sam ton. Mogą to być newslettery, opisy produktów, wpisy blogowe lub posty.

2. Opis tonu w 3–5 zdaniach. Zapisz, do kogo mówi marka, jak buduje zdania i jakiego poziomu formalności używa.

3. Listę słów oraz konstrukcji, które regularnie usuwasz podczas redakcji.

4. Kartę faktów o produkcie. Powinna rozdzielać informacje potwierdzone od tych, których nie wolno dopisywać.

5. Trzy briefy testowe: dla newslettera, opisu produktu i posta.

Do projektu dodawaj tylko materiały dopuszczone do przesłania do zewnętrznego narzędzia. Usuń dane klientów i inne informacje, których Claude nie potrzebuje do odtworzenia tonu.

Utwórz projekt w Claude

Zaloguj się na claude.ai, przejdź do sekcji `Projects` i wybierz `+ New Project`.

Projekty są dostępne także w planie Free. Zgodnie z dokumentacją Anthropic użytkownik tego planu może utworzyć maksymalnie pięć projektów, więc rozpoczęcie pracy nie wymaga zakupu Pro.

Nadaj projektowi nazwę roboczą. Nie umieszczaj jednak zasad stylu wyłącznie w nazwie lub opisie. Anthropic podaje, że Claude nie otrzymuje tych dwóch pól jako kontekstu rozmowy.

Wpisz instrukcję tonu marki

W projekcie wybierz `Set project instructions`. W tym polu zapisz reguły, które Claude ma otrzymywać podczas rozmów prowadzonych w projekcie.

Instrukcja może wyglądać tak:

Piszesz do polskiego marketera B2B pracującego w firmie zatrudniającej
od 10 do 200 osób.

Pisz rzeczowo i bezpośrednio. Zaczynaj od faktu, działania odbiorcy
albo wyniku opisanego w materiałach wejściowych.

Używaj krótkich akapitów i aktywnych zdań. Każde działanie przypisz
konkretnej osobie, firmie albo narzędziu.

Nie używaj fraz: "innowacyjny", "rewolucyjny", "kluczowy",
"warto zauważyć", "game changer", "kompleksowy",
"wykorzystaj potencjał".

Nie zaczynaj od zdań takich jak "w dynamicznie zmieniającym się świecie"
ani "w erze AI". Nie twórz seryjnych trójek przymiotników.

Opieraj twierdzenia wyłącznie na briefie i karcie faktów.
Nie dopisuj funkcji, cen, wyników ani korzyści, których nie ma
w dostarczonych materiałach.

Stosuj jedno CTA wskazane w briefie. Nie dodawaj własnych linków
ani dodatkowych wezwań do działania.

Newsletter: 80–120 słów, jeden akapit, tytuł bez wykrzyknika.
Opis produktu: trzy zdania, strona czynna, bez superlatywów.
Post na LinkedIn: 80–100 słów, bez emoji w pierwszym akapicie.

Dopasuj reguły do własnej marki. Zamiast ogólnego polecenia „pisz profesjonalnie” wskaż, jak wygląda profesjonalny tekst: jaki ma rytm, do kogo się zwraca, z czego rezygnuje i na jakich danych się opiera.

Po uzupełnieniu pola wybierz `Save instructions`.

Dodaj wzorcowe teksty i kartę faktów

W bazie wiedzy projektu kliknij `+` i dodaj pięć zatwierdzonych tekstów oraz kartę faktów. Nie zakładaj, że nazwa pliku wyjaśni jego rolę. W treści materiału zaznacz format, odbiorcę i cel tekstu.

Przykładowa karta dla fikcyjnego produktu może zawierać takie dane:

Produkt: Pulse CRM

Potwierdzone informacje:
- importuje pliki CSV,
- pozwala tagować leady,
- wysyła codzienny raport e-mail,
- oferuje 14-dniowy okres testowy.

Niepotwierdzone lub niedostępne:
- brak aplikacji mobilnej,
- brak integracji ze Slackiem,
- cena nie została podana.

Karta oddziela styl od faktów. Dzięki temu podczas oceny możesz sprawdzić zarówno ton odpowiedzi, jak i to, czy Claude nie dopisał nieistniejącej funkcji albo ceny.

Przygotuj trzy identyczne briefy dla obu wariantów

Każdy brief powinien określać format, zadanie, wymagany fakt i CTA. Nie dodawaj do niego osobnych wskazówek stylistycznych, jeśli chcesz sprawdzić wpływ instrukcji projektu.

Dla przykładowego Pulse CRM możesz użyć następujących zadań:

  • Newsletter: przedstaw tagowanie leadów i zakończ CTA „Sprawdź tagowanie na swoich danych”.
  • Opis produktu: napisz trzy zdania o imporcie CSV i zakończ CTA „Rozpocznij 14-dniowy test”.
  • Post na LinkedIn: opisz codzienny raport e-mail i zakończ CTA „Zobacz przykładowy raport”.

Do obu wariantów przekaż tę samą kartę faktów. Jeśli tylko rozmowa w projekcie otrzyma dane o produkcie, porównanie będzie mierzyło jednocześnie dostęp do informacji i wpływ instrukcji stylu.

Wygeneruj odpowiedzi w dwóch warunkach

Dla każdego briefu przygotuj dwa teksty:

  • poza projektem, w nowej rozmowie bez instrukcji marki;
  • wewnątrz projektu zawierającego instrukcję i wzorcowe materiały.

Użyj tego samego modelu, tych samych briefów i tych samych danych o produkcie. Zapisz datę, wybrany model oraz aktywne funkcje. Każdy tekst wygeneruj w nowej rozmowie, aby wcześniejsze odpowiedzi nie wpływały na następne zadanie.

Po zebraniu tekstów wymieszaj je i nadaj im neutralne oznaczenia, na przykład Newsletter 1 i Newsletter 2. Mapowanie wariantów zachowaj w osobnej notatce. Jeśli teksty ocenia druga osoba, nie pokazuj jej, które odpowiedzi powstały w projekcie.

Oceń sześć tekstów według tych samych kryteriów

Wpisz 1, gdy tekst spełnia kryterium, albo 0, gdy go nie spełnia.

KryteriumNewsletter 1Newsletter 2Opis 1Opis 2Post 1Post 2
Słownictwo jest zgodne z regułami marki
Nie występują zakazane frazy
Ton odpowiada opisowi odbiorcy
Tekst nie zawiera twierdzeń spoza karty faktów
Pojawia się wymagany fakt
CTA jest zgodne z briefem
Tekst zwraca się do właściwego odbiorcy
Długość i konstrukcja odpowiadają formatowi

Jeden tekst może zdobyć maksymalnie 8 punktów, a trzy teksty w danym wariancie 24 punkty.

Przed odsłonięciem wariantów ustal własną bramkę. Przykładowa zasada to co najmniej 7/8 punktów w każdym formacie, brak zakazanych fraz i zero twierdzeń bez pokrycia. To kryterium redakcyjne, a nie oficjalny wskaźnik Anthropic.

Po ocenie ujawnij mapowanie. Sprawdź nie tylko sumę, lecz także rodzaj błędów. Wyższy wynik wariantu z projektu w jednej rundzie opisuje te sześć odpowiedzi. Nie dowodzi, że Claude zachowa ten sam poziom przy każdym kolejnym zadaniu.

Jeśli na podstawie testu chcesz zmienić stały proces produkcji treści, powtórz porównanie na nowych briefach.

Popraw instrukcję na podstawie konkretnych naruszeń

Nie dopisuj ogólnego polecenia „bardziej trzymaj się tonu”. Powiąż każdą zmianę z błędem zauważonym w karcie:

  • Jeśli wracają zakazane konstrukcje, dodaj ich dokładne przykłady.
  • Jeśli Claude dopisuje korzyści, nakaż pomijanie informacji nieobecnych w karcie faktów.
  • Jeśli jeden format wypada gorzej, dodaj osobne reguły i wzorzec dla tego formatu.
  • Jeśli pojawia się niewłaściwe CTA, wskaż, że model może użyć wyłącznie wezwania podanego w briefie.

Po zmianie instrukcji uruchom ponownie te same zadania. Dzięki temu sprawdzisz, czy poprawka usuwa konkretne naruszenie.

Automatyczny wynik nie zastępuje przeczytania tekstu

Prosty automat może policzyć wystąpienia zakazanych słów i sprawdzić długość. Gorzej radzi sobie z sensem zdania.

W lokalnej próbie deterministycznej karta błędnie uznała zdanie „karta nie podaje integracji ze Slackiem” za deklarację istnienia tej integracji. Fałszywy alarm zniknął dopiero po zawężeniu reguły do twierdzeń pozytywnych. Próba dotyczyła działania karty na syntetycznych tekstach, a nie skuteczności instrukcji Claude.

Każde oznaczone naruszenie faktograficzne trzeba więc przeczytać w kontekście. Automat może wskazać fragment do sprawdzenia, ale nie powinien sam decydować o akceptacji tekstu.

Gdzie kończy się rola projektu

Instrukcja projektu porządkuje stałe reguły, lecz nie naprawi błędu wpisanego do briefu lub karty produktu. Nadal potrzebujesz kontroli faktów i redakcji materiałów wysokiego ryzyka, takich jak komunikaty kryzysowe, oferty handlowe czy treści prawne.

Limit pięciu projektów w planie Free ma znaczenie, jeśli pracujesz dla kilku marek o różnych stylach. W takim przypadku ustal, które marki wymagają osobnego projektu, zamiast mieszać sprzeczne instrukcje.

Jeśli chcesz objąć kontrolą tonu także inne kanały i osoby przygotowujące treści, pomocny będzie materiał o spójności marki w procesach AI. Kolejnym krokiem może być również przygotowanie firmowej checklisty dla Claude.

Źródła

AI BRIEF

Raz w tygodniu. Bez hype'u.

Trzy newsy, jedno narzędzie, jeden prompt tygodnia.
OSTATNIO DODANE
AI Skills

Przykładowe skille

Zobacz całą bibliotekę
CO DALEJ?

Podobne artykuły